Allium ericetorum

Intro: 1803. Uit het Grieks: ereike betekent: bloempje van de dopheide. Herkomst: het zuidwesten van Frankrijk, het noordelijke gedeelte van het Iberisch-schiereiland, het noorden en midden van Italië, de Karpaten en het voormalig Joegoslavië. In het wild voorkomend op stenige hellingen en heidevelden. Drie tot vier platte bladeren omvatten het onderste deel van de 10 tot 40 cm hoge steel. De bloeiwijze bestaat uit een tiental witte tot crème komvormige bloemen. De uitstekende bruin getopte meeldraden accentueren het tot een gracieus geheel.

Behoort tot de familie der Allioideae 

der Amaryllidaceae

Sieruien laten zich prima combineren met vaste planten en siergrassen in de border. Zowel in een romantische tuin als in een strakke, moderne tuin zijn zij een perfecte aanvulling op de beplanting. Van vele soorten worden bloemen, blad en stengel toegepast in de keuken. 

Het geslacht Allium omvat meer dan 1000 species en cultivars en komt verspreid voor over het Noordelijk Halfrond. Klein- en Midden-Azië, alsook de landen rond het Middellandse Zeegebied en het westen van Noord-Amerika zijn belangrijke groeiplaatsen. In Nederland kennen wij ook enige verwilderde soorten zoals daslook, moeslook en slangenlook. De meeste soorten, zowel de oorspronkelijke -alsook de gecultiveerde- allium hebben ondergronds een bol, die afhankelijk van de soort een omtrek kan bereiken van zo’n 3 cm tot wel 40 cm. Andere soorten, waaronder enige kruiden en groenten, hebben ondergronds een verdikte wortel, ook wel ’schacht’ genoemd. De groeiwijze is polvormend, hetgeen meer aan een vaste plant doet denken, dan aan een bolgewas. De kleinbollige allium, maar ook de allium die een verdikte wortel vormen, zijn zeer geschikt voor verwildering. 

De grofbollige allium kunnen meerdere jaren in de grond blijven, waarbij grondsoort en standplaats bepalend zijn voor de duur. Op een doorlatende zandgrond blijven de sieruien het beste terugkomen, hoewel de bloemen in de loop van de jaren kleiner worden. U laat de bollen net zo lang in de grond zitten totdat u niet meer tevreden bent over de grootte van de bloemen. In dat jaar rooit u de bollen na de bloeitijd op. De bollen moeten dan op een warme en droge plek bewaard worden tot het plantmoment in de herfst. Zet de bollen dan op een andere plek in de tuin.