Het was John Inghamm die in 2008 deze Crocus aantrof op de helling van Kuh-e Sendan Dagh in Iran. Pas in 2017 voor het eerst beschreven door Janis Ruksans in het eerste supplement van zijn boek The World of Crocus. De laatbloeiende C. Inghamii onderscheidt zich van de ook daar aangetroffen C. reinhardii o.a. met zijn dunne, papierachtige bolhuid. De lichtblauwe bloemen tonen aan de onderzijde een grote, donkere blos en zijn voorzien van een middenstreepje. Een goed groeiende krokus voor een zonnige standplaats en doorlatende grond.
Het was John Inghamm die in 2008 deze Crocus aantrof op de helling van Kuh-e Sendan Dagh in Iran. Pas in 2017 voor het eerst beschreven door Janis Ruksans in het eerste supplement van zijn boek The World of Crocus. De laatbloeiende C. Inghamii onderscheidt zich van de ook daar aangetroffen C. reinhardii o.a. met zijn dunne, papierachtige bolhuid. De lichtblauwe bloemen tonen aan de onderzijde een grote, donkere blos en zijn voorzien van een middenstreepje. Een goed groeiende krokus voor een zonnige standplaats en doorlatende grond.
BEHOORT TOT DE FAMILIE DER IRIDACEAE
Eén van de bekendste knolgewassen is wel de krokus. Al in een publicatie uit 1548 The Names of Herbes, van William Turner, werd een lijst van krokussen voor de tuin beschreven. De monografie: The World Of Crocus, van Janis Ruksans, geeft ons een goed inzicht in dit geslacht. Crocus omvat een zeer groot aantal species en de daaruit voortgekomen honderden cultivars. Het aanbod, waarbij we zo veel mogelijk de naamgeving uit de nieuwe monografie hebben gevolgd, bestaat uit een tamelijk breed spectrum waaronder zeer zeldzame, soms niet eerder in Nederland verkrijgbare species en cultivars. Vrijwel alle krokussen zijn geschikt voor verwildering.
Laat je inspireren
Onze suggesties
