Een wijdverspreid sierlijk soort in het oostelijk deel van Noord-Amerika. De opvallend gele bloemen zijn aldaar niet moeilijk te vinden tussen al het groen in de bossen. De steriele vorm heeft slecht één mooi gevlekt blad, terwijl de fertiele vorm twee bladeren geeft. Vroeger werd zowel de knol als het blad gegeten, rauw of gekookt.
Een wijdverspreid sierlijk soort in het oostelijk deel van Noord-Amerika. De opvallend gele bloemen zijn aldaar niet moeilijk te vinden tussen al het groen in de bossen. De steriele vorm heeft slecht één mooi gevlekt blad, terwijl de fertiele vorm twee bladeren geeft. Vroeger werd zowel de knol als het blad gegeten, rauw of gekookt.
BEHOORT TOT DE FAMILIE DER LILIACEAE
Het geslacht Erythronium is al vele eeuwen in cultuur. Het verspreidingsgebied is groot: Midden- en Zuid-Europa, Iran en de Kaukasus en vele species vinden hun oorsprong in Noord-Amerika. De Nederlandse benaming hondstand is ontleend aan de vergroeide buisvormige knol, vergelijkbaar met de tand van een hond. De bladeren staan tegenovergesteld, zijn breed ovaalvormig en steeds twee per plant.
Vrijwel alle Erythronium hebben schitterend getekend blad. Een opvallend detail is dat behalve vele soorten die knikkende bloemen hebben, de topjes van de bloemblaadjes naarmate uitbloei vordert, achterwaarts gebogen zijn. De planten houden van een wat zanderige humusrijke grond op een beschaduwd plekje en de knollen dienen vrij diep te worden geplant. Ze kunnen vele jaren op dezelfde plaats staan en vermeerderen zich voornamelijk door zaad. Knollen van Erythronium zijn erg gevoelig voor wind en kunnen daardoor na het rooien snel indrogen. Machinaal rooien is niet bevorderlijk voor de kwaliteit, een beschadiging op de knol leidt al snel tot schimmelvorming, een moeizame teelt.
Laat je inspireren
Onze suggesties
