Omschrijving
Inheems op Karpathos, één van de twaalf eilanden van de Dodekanessos. Voor het eerst beschreven in 1990. Een redelijk goed winterhard miniatuurtje, het lijkt wel een verkleinde uitvoering van S. lutea. Heldergele slanke talrijke bloemen, elegant door de uitstekende stamper en meeldraden, verschijnen aan het eind van de zomer tot in de herfst. Alleen geschikt voor een warme standplaats op een goed doorlatende grond. Maakt soms stolonen.
BEHOORT TOT DE FAMILIE DER AMARYLLIDACEAE
Dit geslacht werd vernoemd naar graaf Kaspar Moritz van Sternberg (1761-1831). De auteur van “Revisio Saxifragarum” (1810). De bloemen vertonen visueel overeenkomst met die van krokus, maar er zijn essentiële verschillen.
De voornaamste: Sternbergia heeft zes meeldraden, de krokus drie. Waarschijnlijk behoren ze tot de planten die in de Bijbel bedoeld worden als ’de leliën des velds’.
Voor e1en zonnige standplaats op doorlatende bodem waar ’s zomers in de rustperiode voldoende warmte is.
