Nederlandse naam: 'de rode krokus'. Is bekend sinds 1629. Komt voor in de Pyreneeën, de Alpen, de Balkan en de Kaukasus. Bulbocodium is nauw verwant aan Colchicum. De bladeren die zich vlak voor of tijdens de bloei ontwikkelen, bereiken na de uitbloei een lengte van 15-20 cm en sterven in de vroege zomer af. De bloemen die in januari tevoorschijn komen, zijn zachtlila. Ze verlangen een goed gedraineerde grondsoort.
BEHOORT TOT DE FAMILIE DER COLCHICACEAE
De Nederlandse benaming ‘herfsttijloos’ dankt de Colchicum aan het veelal verschijnen van de bloemen in de herfst, gevolgd door de bladeren en de vruchten in het voorjaar en voorzomer. Het voor- en najaarsbloeiende knolgewas houdt van een licht beschaduwde plaats, bijvoorbeeld als onderbeplanting van bladverliezende heesters op een wat vochtige maar goed doorlatende grond. De naam Colchicum is afgeleid van één der oorspronkelijke vindplaatsen, namelijk de streek Colchis in Klein-Azië, de streek waar de mythologische gifmengster Medea woonde.
Ook worden ze aangetroffen in Iran, Turkestan en in grote delen van Europa. Het is al eeuwen bekend dat de herfsttijloos o.a. het alkaloïde colchicine bevat dat in de medische wetenschap gebruikt wordt. Colchicum (en dan vooral de grotere maten) is geschikt voor het binnenshuis in bloei brengen.
Laat je inspireren
Onze suggesties
