Een natuurlijke kruising van C. luteum × C. kesselringii voorkomend in Centraal-Azië en het westen van de Himalaya. Vindplaatsen die bekend zijn, zijn o.a. de Ala-Bel Pass, Chuy–Kirgizstan en Tovil-Dara, Darwaz–Tajikistan. Er zijn verschillende klonen aangetroffen, waarvan enig ook op naam zijn gezet. De aangeboden vorm bloeit in de winter met gele bloemen. Vanaf de bloemsteel loopt een bruinrode tekening over op de buitenzijde van de bloemblaadjes.
Een natuurlijke kruising van C. luteum × C. kesselringii voorkomend in Centraal-Azië en het westen van de Himalaya. Vindplaatsen die bekend zijn, zijn o.a. de Ala-Bel Pass, Chuy–Kirgizstan en Tovil-Dara, Darwaz–Tajikistan. Er zijn verschillende klonen aangetroffen, waarvan enig ook op naam zijn gezet. De aangeboden vorm bloeit in de winter met gele bloemen. Vanaf de bloemsteel loopt een bruinrode tekening over op de buitenzijde van de bloemblaadjes.
BEHOORT TOT DE FAMILIE DER COLCHICACEAE
De Nederlandse benaming ‘herfsttijloos’ dankt de Colchicum aan het veelal verschijnen van de bloemen in de herfst, gevolgd door de bladeren en de vruchten in het voorjaar en voorzomer. Het voor- en najaarsbloeiende knolgewas houdt van een licht beschaduwde plaats, bijvoorbeeld als onderbeplanting van bladverliezende heesters op een wat vochtige maar goed doorlatende grond. De naam Colchicum is afgeleid van één der oorspronkelijke vindplaatsen, namelijk de streek Colchis in Klein-Azië, de streek waar de mythologische gifmengster Medea woonde.
Ook worden ze aangetroffen in Iran, Turkestan en in grote delen van Europa. Het is al eeuwen bekend dat de herfsttijloos o.a. het alkaloïde colchicine bevat dat in de medische wetenschap gebruikt wordt. Colchicum (en dan vooral de grotere maten) is geschikt voor het binnenshuis in bloei brengen.
Laat je inspireren
Onze suggesties
