Intro: 1827. Herkomst: Dalmatië, voormalig Joegoslavië en het westen van de Balkan. Het slechts 15 cm hoge bloemsteeltje, omgeven door donkergroene smalle bladeren, torst 15 tot wel 70 stervormige zachtlila tot lavendelblauwe bloemetjes die dicht bijéén geplaatst staan en een tros vormen. Na de bloei buigen de bloemblaadjes zich over de stampers.
BEHOORT TOT DE FAMILIE DER ASPERAGACEA, SCILLOIDACEAE
Scilla (krenken, benadelen) was het woord dat door Hippocrates gebruikt werd met betrekking tot de wortels die een gewelddadig gif bevatten. De Scilla die gewoonlijk werd gebruikt door de Romeinen en de Grieken is de plant die we nu kennen als Urginea maritima (Zee-ui).
Het geslacht Scilla omvat ongeveer 100 species, maar daarvan zijn er de laatste jaren nogal wat opgegaan in andere geslachten (bijv. Scilla non-scripta heet nu Hyacinthoides non-scripta). Ze komen voor in zowel tropische- als gematigde streken van Zuid-Afrika tot aan het gebied langs de Middellandse Zee en overige delen van Europa en Azië.
De sterhyacint hoort thuis op kalkhoudende en humusarme zandgrond die niet al te droog mag zijn. Verwildering!
Laat je inspireren
Onze suggesties
