Synoniem: Scilla obtusifolia. Een soort uit het westelijk Middellandse Zeegebied. De rozerode bloemen staan losjes in een bloemtros die zich aan een 20 cm hoge bloemstengel bevindt. Het blad is 1 cm breed en ligt als een ster plat op de grond. Voor het eerst beschreven in 1789.
Synoniem: Scilla obtusifolia. Een soort uit het westelijk Middellandse Zeegebied. De rozerode bloemen staan losjes in een bloemtros die zich aan een 20 cm hoge bloemstengel bevindt. Het blad is 1 cm breed en ligt als een ster plat op de grond. Voor het eerst beschreven in 1789.
BEHOORT TOT DE FAMILIE DER ASPERAGACEA, SCILLOIDACEAE
Scilla (krenken, benadelen) was het woord dat door Hippocrates gebruikt werd met betrekking tot de wortels die een gewelddadig gif bevatten. De Scilla die gewoonlijk werd gebruikt door de Romeinen en de Grieken is de plant die we nu kennen als Urginea maritima (Zee-ui).
Het geslacht Scilla omvat ongeveer 100 species, maar daarvan zijn er de laatste jaren nogal wat opgegaan in andere geslachten (bijv. Scilla non-scripta heet nu Hyacinthoides non-scripta). Ze komen voor in zowel tropische- als gematigde streken van Zuid-Afrika tot aan het gebied langs de Middellandse Zee en overige delen van Europa en Azië.
De sterhyacint hoort thuis op kalkhoudende en humusarme zandgrond die niet al te droog mag zijn. Verwildering!
Onze suggesties
